ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΗ, ΟΛΟΙ στην ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει την αύξηση του κατώτατου μισθού-μία αύξηση της τάξεως των 39 ευρώ τον μήνα και οι Διοικήσεις σε ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ, ΑΔΜΗΕ πανηγυρίζουν για τις νέες ΣΣΕ, το βιοτικό μας επίπεδο έχει κατρακυλήσει στις τελευταίες των τελευταίων θέσεις στην ΕΕ και το εισόδημά μας καταναλώνεται στα απολύτως απαραίτητα για την επιβίωσή μας (τρόφιμα, μεταφορές, ενέργεια και ενοίκια).

Την ίδια ακριβώς ώρα Τράπεζες και εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες ανακοινώνουν κέρδη ρεκόρ, ενώ δεν πάνε πίσω ούτε οι εταιρείες της ενέργειας. Ο ΑΔΜΗΕ έχει ανακοινώσει ήδη αύξηση κερδών και η ΔΕΗ προσδοκά για το 2025 κέρδη 2,5δις.

Στην ίδια ρότα και η κυβέρνηση ανακοίνωσε υπερ-πλεόνασμα από το ΦΠΑ και τις ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες συνεχίζει σαρωτικά διαλύοντας τις κοινωνικές υποδομές, την ασφάλιση, την υγεία και το περιβάλλον. Τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους, πάντα κάτω υπό τη «δαμόκλεια σπάθη» των δημοσιονομικών περιορισμών. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν περιορισμοί για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς των 6 δις ευρώ το χρόνο, για να βάζει το ελληνικό κράτος πλάτες στο Ισραήλ και τη συντελούμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού.

Στη γειτονιά μας η ανατολική Μεσόγειος και η ευρύτερη περιοχή φλέγεται, ο λαός της Παλαιστίνης ξεκληρίζεται σε κοινή θέα, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, με την ελληνική κυβέρνηση σε απόλυτη σύμπνοια με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, να στέκεται αδίστακτα στο πλευρό των επικυρίαρχων, να εμπλέκει την χώρα και το λαό στους πολεμικούς σχεδιασμούς τους, συνεισφέροντας σημαντικά σε στρατιωτικό υλικό παρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια για ειρήνη και δικαιοσύνη.

Οι πρόσφατες ΣΣΕ οι οποίες μας παρουσιάζονται σαν μια σπουδαία διαπραγματευτική νίκη, υπογράφτηκαν χωρίς καμία προσπάθεια συμμετοχής και ενημέρωσης των εργαζομένων από την ΓΕΝΟΠ και τις αντίστοιχες πλειοψηφίες των σωματείων, ενώ δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι αποκαθιστούν μόνο μέρος των απωλειών των προηγούμενων ετών. Επί της ουσίας εγκαινιάζουν ένα νέο καθεστώς εργασιακών σχέσεων για όλους. Οι ίδιες οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ομολογούν ότι οι μισθολογικοί και εργασιακοί όροι της «Ομάδας Β’» αποτελούν το μέλλον για όλους μας, βάσει των κατευθύνσεων των διοικήσεων, στις οποίες δεν έχουν καμία πρόθεση να αντιταχθούν. Παράλληλα συνεχίζεται απρόσκοπτα η εργολαβοποίηση και οι κάθε είδους συμβάσεις, ως καθεστώτα εκβιασμού και ομηρίας, τα οποία η κυβέρνηση προβάλλει και ως μοντέλο για όλες τις ΔΕΚΟ.

Φαίνεται πλέον καθαρά ότι καμία ανάπτυξη δεν θα επαναφέρει τις κατακτήσεις, που οι εργαζόμενοι κέρδισαν με αγώνες στο παρελθόν, οι οποίες καταργούνται συστηματικά εδώ και χρόνια. Μόνο με την συμμετοχή μας στα συνδικάτα, την ανατροπή της κυριαρχίας του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού και με μαζικούς αγώνες θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε ουσιαστικά τη δικιά μας θέση και όλων των εργαζομένων.

Δεν υπάρχει ατομική λύση και δρόμος! Μόνο συλλογικά μπορούμε να αντισταθούμε στην απορρύθμιση, στην απαξίωση, στην αυθαιρεσία, στην εντατικοποίηση, στον ευτελισμό της εμπειρίας και της ποιότητας της εργασίας μας!